وبسایت سخت کوشان

به یادآن روزها(تبریک نوروز1369) - سخت کوشان

برخی ازتالیفات من درسال تحصیلی 96-95
جمعه ۴ خرداد ۱۳۹۷

به یادآن روزها(تبریک نوروز۱۳۶۹)

دسته بندی : دسته‌بندی نشده تاریخ : یکشنبه ۲۹ اسفند ۱۳۹۵

وانتهای این قصه ی سردوسفیدهمیشه سبزخواهدماند

تارسیدن سال نوتنهایک سلام خورشیدباقی ست…

همکارگرامی پیشاپیش  فرارسیدن نوروزراتبریک عرض نموده ودرسال جدید

برای شماآرزوی بهترین هارادارم،امیدوارم سالی سرشارازعشق وامیدرا

درکنارخانواده ی محترمتان سپری کنید.

 یادایّام

عجب حوصله ای داشتیم ما ! می نشستیم پای کامپیوتر و کلی علاف میشدیم تا به اینترنت دایال آپ وصل شویم ! بعد می رفتیم توی وبلاگمان و نیم ساعت تِق تِق تایپ می کردیم و پست می گذاشتیم ؛ بعد هی تند تند کامنت هایمان را چک می کردیم ببینیم فلانی کامنت می گذارد ؟ یعنی چه می گوید ؟

 عالمی داشتیم برای خودمان … توی گوگل و بلاگفا می گشتیم وبلاگ خوب پیدا می کردیم ، بعد هی پست ها را بالا و پایین می کردیم و دل و روده ی آرشیو و پروفایل وبلاگ طرف را درمی آوردیم ، بعد خوشمان که می آمد با دو بار کامنت گذاشتن با طرف دوست می شدیم و لینک می زدیم .
هر دفعه که می رفتیم به میز کارمان در قسمت مدیریت وبلاگ سر بزنیم ، روی مشاهده وبلاگ کلیک می کردیم تا از تم و عکس پروفایل و مطالب و آهنگ و حباب ها و قلب های متحرک وبلاگمان ، خودمان حسابی حظ کنیم . بعد می آمدیم دانه دانه لینک ها را باز می کردیم ببینیم کدام رفیق نادیده مان پست جدید گذاشته !
وبلاگ که مثل فیسبوک و اینستاگرام home نداشت . ده بار باید وبلاگ طرف را باز می کردی پست های آخرش را می خواندی تا مطلب جدید بگذارد .
یک هفته هم که یادت می رفت سر بزنی ده تا پست جدید طرف می گذاشت و تا کامنت میگذاشتی میگفت کجا بودی بی معرفت؟! … یک جایی هم بود به اسم ادامه مطلب … باید رویش کلیک می کردیم که ادامه پست را بخوانیم …. غالبن پسرها “ادامه مطلب باز” بودند . خوششان می آمد هیجان و جذابیت کار را بالا ببرند . رمز هم می شد روی آن گذاشت . خیلی ماجراها بود . مثلن می شد حرف های در گوشی را نظرخصوصی کنیم مثل دایرکت خودمان توی اینستاگرام .
بعضی ها که خوش ذوق تر بودند از وبلاگشان که می آمدی بیرون پیام می آمد کجا ، بودی حالا … نرو! و از این قرتی بازی ها!!!
ما شعر و شاعر باز ها خراب تم های پیچک بودیم . ولمان می کردی داشتیم کد قالب پیچک کپی می کردیم که قالب وبلاگمان را عوض کنیم . عالمی بود برای خودش .
من خودم بهترین رفیق امروزم و یار زندگی ام را از همان وبلاگ های بلاگفا دارم که دهه هشتادمان را پر کردند .
آن روز ها اگر ۵۵ تا دوست داشتیم که برایمان کامنت می گذاشتند، شوق داشتیم بنویسیم و برایشان تک و تعریف کنیم حالا اما کداممان به لایک کمتر از k راضی می شویم و دلمان گرم می شود که هی با ذوق پست بگذاریم؟!
خیلی با حوصله تر از امروز بودیم و چه قدر خوب بود که…. ! 

به این پست امتیاز دهید.
Likes0Dislikes0
667 views مشاهده
دیدگاه کاربران انتشار یافته : 0 - در انتظار بررسی : 102
    • دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    • دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.